Klaar voor vertrek

Nog een paar uur en dan stap ik op het vliegtuig. Al met al zullen we lang onderweg zijn. Eerst via Parijs naar Buenos Aires. Vrijdag hebben we dan daar om elkaar als team te treffen en om om te schakelen van werk naar leiderschap en duurzaamheid. In Buenos Aires is het wel warm, boven de 25 graden geloof ik. Dan zaterdagmorgen heel vroeg het vliegtuig naar zuid Argentinie, Ushuaia. Daar een paar meetings, het beklimmen van een gletser en dan maandag op de boot naar Antarctica. Twee dagen en twee nachten op een boot, daar zie ik nog het meeste tegen op. Ik hoop dat de zeeziekte pleisters en pillen een beetje helpen. En dan zijn we er eindelijk....!!! De terugweg hetzelfde omgekeerd. Weer lang op de boot, vliegtuig terug naar Buenos Aires, daar weer twee dagen meetings en dan kom ik maandag 30 maart aan het eind van de dag weer in Nederland aan.

Ik zal proberen vanuit Argentinie nog iets op mijn blog te schrijven. In ieder geval gaat het vanaf de Zuidpool niet meer lukken. Ik heb daar geen connectie en kan dus ook reacties of emails, sms, telefoontjes van jullie niet ontvangen. Wel zullen we als team dagelijks een berichtje plaatsen op de website van AkzoNobel mission Antarctica: http://missionantarctica.akzonobel.com/. Ook kan je onze tocht volgen op de website van de organisatie 2041: http://expedition.2041.com/2009/.

Ik ben er klaar voor en heb er erg veel zin in! Tot over drie weken.

De laatste loodjes

Het vertrek nadert nu snel, woensdag vlieg ik al. Dit weekend bijna alles gepakt. Met veel moeite heb ik alles in 1 tas gekregen. Er kan nu letterlijk niets meer bij, dus maar hopen dat ik straks de vuile was net zo strak opgevouwen krijg... 

Mijn man heeft ook nog een spoedcursus gegeven "hoe gebruik ik de camera" en uitgelegd waar alle snoertjes voor dienen van de camera en de iPod. Alles zit bij elkaar in 1 zakje, dus ik ga er wel uitkomen. Verder heb ik heel lief een T-shirt gekregen met een foto van man en kinderen erop. Die gaat dus als pyama dienen.

Een raar idee. Normaal ben ik niet zo lang bezig een reis voor te bereiden. Maar ja, naar de Zuidpool ga ik niet elke dag. En het feit dat ik daar niet kan communiceren met thuis vind ik ook een onprettige gedachte. Niet even een telefoontje of een emailtje om te kijken hoe het gaat. We zijn daar echt afgesloten van de buitenwereld. Ook als er iets gebeurd met mijn man of kinderen kan ik niet eens naar huis. Ik zit vast op de boot en die gaat pas op de geplande datum weer terug naar Argentinie. Qua werk vind ik het echter wel een prettige gedachte. Geen CAO perikelen, geen reorganisaties of sociale plannen...

Duurzaamheid

Belangrijk onderdeel van het hele Leadership on the Edge programma en de expeditie naar Antarctica is duurzaamheid. Nu is vliegen naar zuid Argentinie niet zo goed voor het milieu. Dus de CO2 uitstoot van mijn vluchten heb ik gecompenseerd met een donatie aan het WereldNatuurFonds.

AkzoNobel benadrukt de duurzaamheid ook sterk en wel door ons twee projecten te laten uitvoeren. Ten eerste een individueel project binnen mijn eigen unit dat in het teken dient te staan van people, planet, profit. Ten tweede gaan we als team na Antarctica een project uitvoeren, waarbij het doel is de werknemers binnen AkzoNobel bewust te maken van de Total Footprint gedachte en deze te verminderen natuurlijk.

Ook tijdens onze trip op Antarctica zal duurzaamheid op diverse manieren aan bod komen. Ik ben zeer benieuwd en hoop geinspireerd terug te komen.